۹۶؛ سال تولید آشغال یا تولید و اشتغال

سال ۹۵  با نام اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل به پایان رسید و هر چند به فرموده مقام معظم رهبری کارهای خوبی هم انجام گرفت اما قطعا با آنچه که باید و شاید و در خور شان ملت بود فاصله بسیار داشتیم. قطعا نمره بالای ۱۰ نیز قبولی است اما تا نمره ۱۸ و ۱۹ و حتی ۲۰ راه بسیار است. این به معنای سیاه نمایی اقدامات دولت روحانی نیست چراکه روحانی هم در کلام رهبری و هم در نزد عقلای با انصاف نمره قبولی گرفته است اما تا ایده آل های لازمه راه بسیار است. همگان آگاهیم که سال ۹۶ در حالی آغاز شد که برای اولین بار در تاریخ ۲۵ ساله نام­گذاری توسط رهبری، واژه­ ای – اقتصاد مقاومتی – تکرار شد. این نام­گذاری نشان از اهمیت موضوع دارد و باید همگان متوجه اهمیت موضوع باشیم. بی شک اقدام و عمل در کنار اقتصاد مقاومتی سال گذشته نمره قبولی لازمه را نگرفته که حال رهبری در پیامی مصداقی تر تولید و اشتغال را چاشنی اقتصاد مقاومتی قرار داده است. تکرار اقتصاد مقاومتی نشان از آن دارد که تنها راه نجات کشور عمل به این شعار است. سال ۹۵، کار با اقدام و عمل درست نشد و رهبری را در پی آن داشت تا در سال ۹۶ مصداقی تر به بحث اقتصاد مقاومتی بپردازد و در درخواستی مشخص تر از مسئولان، تولید و اشتغال را در کنار اقتصاد مقاومتی طلب کند. شکی نیست که این شعار کلی است و دنیا مطلب و موضوع می توان درباره آن نوشت اما مقصود نگارنده از این مطلب آن است که اگر رهبری تولید و اشتغال را طلب می کند و راه نجات کشور را اقتصاد مقاومتی با چاشنی این دو مورد می داند به معنای آن است که باید تولید کرد اما نه هر تولیدی. تولیدی که منجر به اشتغال شود و بتواند چاره ای برای دردهای بیشمار این کشور شود. باید دانست که هر تولیدی باعث اشتغال نمی شود و اصلا هر تولیدی مناسب وضع موجود کشور نیست. تولید باید سالم باشد و تولید سالم باعث می شود خریدار رغبت به خرید داشته و رغبت به خرید خریدار یعنی انتخاب کالای داخلی و کنار گذاشتن کالای خارجی. برکسی پوشیده نیست که هر ایرانی دل در گرو کشورش دارد و همیشه ایران و ایرانی انتخاب اول و آخرش بوده است اما باید دانست که برخی تولیدات قطعا آشغال هایی بیش نیستند و خریدار به راحتی به هنگام انتخاب، کالای خارجی را ترجیح می دهد، لذا باید در این سال(۹۶) رویه تولید تولیدگران ایرانی عوض شود و دست به تولید کالایی بزنند که خریدار را راغب به استفاده کالای ایرانی کند. کالایی که در مقایسه با نمونه مشابه خارجی اش یک سروگردن بالاتر باشد و با توجه به هزینه های صادرات و …. قیمتش مقرون به صرفه تر باشد نه اینکه هم کیفیتش نسبت به نمونه خارجی پایین تر باشد و هم قیمتش بالاتر، خب معلوم است که در این شرایط هیچ کس میلی به خرید کالای داخلی ندارد. در نهایت؛ نیک می دانیم که موانعی بر سر راه تولید است و اگر قرار به تولید کالای با کیفیت باشد قطعا حاشیه سود پایین آمده و گاهی صفر می شود اما باید دانست که مردم اگر از کالایی راضی باشند با روی باز از آن استقبال می کنند و به راحتی نمونه خارجی را کنار می گذارند و آنگاه است که با فروش زیاد و سود کم می توان جبران مافات نمود، هرچند که این حرف  گفتنش آسان است و در عمل قطعا باید موانع تولید از سر راه برداشته شود، لذا مسئولان نیز باید تمام همت خود را در سالجاری به کار برند تا موانع تولید از سر راه تولیدکنندگان ایرانی برداشته شود و موجبات رشد و شکوفایی تولید فراهم گردد. رشد تولید یعنی رشد اشتغال و رشد تولید و اشتغال یعنی رشد اقتصاد مقاومتی و رشد اقتصاد مقاومتی یعنی مسکنی بر دردهای این روزهای جامعه. فالحال قطعا سودبانکی گرفتن به از تولید است اما باید در کوتاه مدت این رویه توسط مسئولین اصلاح شود تا بخش خصوصی علاقه مند به تولید شود و راه گشای اقتصاد مقاومتی باشد. ان شالله.

ابوالفضل سعادتی- مشاور خانواده(۸ فروردین ۱۳۹۶).