دوشنبه ۲۶ / ۷ / ۱۳۹۵ – سلامت روان و پرهیز از خشونت

سلامت روانی یا بهداشت رواني به معناي سلامت فكر مي باشد و منظور نشان دادن وضع مثبت و سلامت رواني است كه خود مي تواند نسبت به ايجاد سيستم با ارزشي در مورد ايجاد تحرك و پيشرفت و تكامل در حد فردي، ملي و بين المللي كمك نمايد، زيرا وقتي سلامت رواني شناخته شد، نسبت به دستيابي به آن اقدام مي شود و راه براي تكامل فردي و اجتماعي باز ميگردد. سازمان بهداشت جهانی در اساسنامه خود در تعریف سلامت می‌گوید: منظور از سلامت، حالت رفاه کامل جسمانی، روانی و اجتماعی است، نه صرفا فقدان بیماری. بر اساس این تعریف، فردی دارای سلامت روان است که: توانمندی‌های خود را بشناسد و توانایی مقابله با استرس‌های روزمره را داشته باشد و به شکل مفید و موثری در جامعه مشارکت و فعالیت داشته باشد. شناختن توانایی های خود و توانایی مقابله با استرس های روزمره، راز سلامت روان است و هرکس بتواند این موارد را در زندگی به خوبی داشته و مدیریت کند، از سلامت روان برخوردار خواهد بود و می تواند به بهترین نحو زندگی خود را بسازد. نکته قابل توجه این است که فرد دارای سلامت روان، نه تنها خودش در آرامش است بلکه به دیگران نیز آرامش می رساند. اکثر بیماری های جسمی، معمولا واگیردار نیستند اما تمام بیماری های روحی واگیردار هستند. فردی که به بیماری روحی مبتلا باشد به هرکس که برسد او را نیز تحت الشعاع قرار میدهد، لذا توجه به سلامت روان بسیار حائز اهمیت است. باتوجه به روزشمار هفته سلامت روان؛ امروز دوشنبه سلامت روان و پرهیز از خشونت نامگذاری شده است. در واقع پرهیز از خشونت، و مدیریت هیجان خصوصا در قبال خشم و خشونت یکی از راه های رسیدن به سلامت روان است. از  ویژگی‌های مهم سلامت روان، توانایی کنترل و بروز مناسب احساسات و هیجان‌ها است. بروز احساسات باید به‌گونه‌ای باشد که از یک طرف فرد نخواهد احساس‌هایش را سرکوب کند و از طرف دیگر، از بروز مهارگسیخته آنها جلوگیری کند. همچنین انتظار می‌رود ذهن سالم بتواند محیط پیرامون خود را به‌درستی ادراک کند. خشم، احساسی طبیعی در انسان است. همانطور که آدمی می تواند شاد باشد یا می تواند غمگین باشد، می تواند خشم را نیز داشته باشد و داشتن این مسئله هیچ وقت فی نفسه بد نیست اما اینکه خشم تبدیل به خشونت شود مشکل است. ناکامی، سرزنش، رنجش، نارضایتی، به ستوه آمدن، تهدید و مواردی از این دست می تواند آدمی را وادار به استفاده از خشم کند اما اینکه این خشم تبدیل به خشونت شود مهم است. در واقع هر خشمی به راحتی تبدیل به خشونت می شود و ما می توانیم مثلا در قبال فردی که ما را سرزنش کرده است، خشونت اعمال کنیم و به طرق مختلف به او آسیب برسانیم اما قبل از آسیب رساندن به او به هر نحو، ابتدا خود آسیب می بینیم. یکی از راه های رسیدن به سلامت روان، پرهیز از خشونت است و اگر آدمی مهار خشم و عصبانیت خود را در دست داشته باشد می تواند گام های استواری در راه رسیدن سلامت روان بردارد در غیر اینصورت به سرعت از این امر(سلامت روان) فاصله می گیرد. در نهایت اینکه، هر انسانی آستانه تحملی دارد که بعد از آن ممکن است خشم و عصبانیت به خشونت تبدیل شود. در فردی این آستانه تحمل به کلامی بسته است و در فردی دیگر، مدت زمان بیشتری دارد. لذا برای رسیدن به سلامت روان، باید همگی آموزش های لازم برای بالابردن آستانه تحمل و جلوگیری از تبدیل خشم به خشونت را ببینیم تا به بهترین نحو، گام در راه سلامت روان فردی و اجتماعی بگذاریم.

موفق باشید. ابوالفضل سعادتی مشاور خانواده 

 

 

%d8%af%d9%88%d8%b4%d9%86%d8%a8%d9%87