خداحافظی با سال ۹۵ با چاشنی آشغال های زیرسینک

سال ۹۵ رو به پایان است و کار از رساندن اکسیژن به او گذشته است و هر چه کنند و هر چه کنیم، کاری نمی شود برایش کرد و ۹۵ خیلی زود جان به جان آفرین تسلیم خواهد کرد. نکته مهم، آشغال های به جامانده درون سطل آشغال زیر سینک ظرفشویی است. آشغال ها، بو گرفته اند و تمام فضای خانه را فراگرفته است.

۳ راه مقابله با این بوی بد وجود دارد:

راه اول اینکه اصلا زباله ها را بیرون نبریم و تحمل کنیم. بو است دیگر و مشام عادت می کند. چه اصراری است که آدمی حتما اینکار را بکند. مگر نمی شود در کنار زباله ها زیست؟؟؟ مگر نیستند کسانی که در کنار زباله ها زندگی می کنند و ککشان هم نمی گزد؟؟؟

راه دوم اینکه برای مقابله با این بوی بد درون خانه، از بهترین ادکلن ها، عطرها و اسپری ها و یا اسپند استفاده شود که در این صورت راه چاره ای کوتاه مدت است و خیلی زود با رفتن این بوی خوب، همان بوی گند و تعفن­بار جایگزین فضای خانه خواهد شد.

راه سوم آنست که شعور را به کار انداخت و به جای اینکه در مقابله با بوی بد آشغال های درون سطل آشغال، عطر و ادکلن بزنیم آن ها را خیلی زود از خانه بدر کنیم و به دست پاکبان ها بسپاریم تا برای دفن، تجزیه و یا تبدیل اقدام کنند.

این کار(بیرون بردن زباله)اظهر من الشمس(واضح تر از خورشید)است و تقریبا می شود گفت که همگان این کار را می کنند و کمتر کسی است و یا باید گفت هیچ کس نیست که به جای بیرون بردن زباله ها، از عطر و ادکلن استفاده کند(مگر فردیکه از اختلالی رنج می برد). حال با نگاهی تمثیلی به موضوع باید گفت آیا غم ها، عصبانیت ها، اوقات تلخی ها، بی رحمی ها، بی توجهی ها، کم لطفی ها، کینه ها و ….. که ما از دیگران در ذهن داریم آیا بسان زباله های زیر سینک ظرفشویی نیست که بویش اذیتمان می کند؟ هر کسی از ما در زندگی مان در سال های گذشته و یا سال ۹۵، قطعا فردی را می شناسیم که از او متنفریم، از او ناراحتیم، از او بدمان می آید، او را نبخشیدیم، نامش که می آید خشممان می گیرد، یا غممان می گیرد. بله در زندگی همه ما یکی دو نفر از این دست آدم ها و کما اینکه بیشتر وجود دارد. حال راه چاره چیست؟

در این میان ۳ راه دارد: راه اول اینکه اصلا نبخشیم که اگر نبخشیم که بسان همان راه اول زباله ها یعنی با همان بو  و زباله زندگی خواهیم کرد و چه اشکالی دارد. البته متاسفانه خیلی زوووود بوی تعفن و کثافت تمام ذهن ما را به هم خواهد ریخت و نه تنها فضای زندگی مان را بلکه خودمان را نیز بودار خواهد کرد؛ آنقدر بودار که دیگران در ارتباط با ما متوجه این تعفن درونی مان خواهند شد و از ما دوری خواهند کرد. خیلی از ما هستیم که سال هاست و ماه هاست یدک کش زباله هایمان افکارمان هستیم. نه حاضریم آن ها را بیرون بیندازیم و نه حاضریم که عطر و ادکلی بزنیم تا حداقل دیگران که با ما صحبت می کنند حالشان بد نشود.

راه دوم این است که ببخشیم اما در ظاهر؛ اگر بخشش ما ظاهری باشد باز هم بسان همان استفاده از ادکلن و عطر و اسپند است که شاید در کوتاه مدت حالمان را خوب کند اما قطعا دوباره خیلی زود بوی تعفنش به مشاممان خواهد رسید.

و راه سوم آنست که آشغال های ذهنمان را بیرون بیندازیم. غم ها، نفرت ها، کینه ها، رنج ها و مسائلی از این دست همه اش جایشان خارج از ذهن ماست و باید دانست که لذتی که در بخشیدن است براستی در انتقام نیست. بیایید در سال جدید خودمان را رها کنیم از این بوی تعفن غم و رنج و کینه و حسد و دروغ و دورویی و……

با آرزویی سالی خوش. ابوالفضل سعادتی(مشاور خانواده)

۲۵ اسفند ۱۳۹۵٫

1413203204